۸ سال عقب گرد

کارلوس کی روش سرمربی پیشین تیم ملی با کارنامه ای متوسط و با حقوقی در حد کلاس جهانی ایران را ترک کرد.

مرد پرتقالی با ادعا و غرور زیاد در کنار بی اعتنایی به فوتبال داخل ایران تمام تلاشش را کرد تا با کسب پیروزی در بازی های دوستانه ساده به پاداش های هزاران دلاری برسد و همواره با گلایه و ... به اصطلاح فرار به جلو می کرد و یک عده افراد رسانه ای خارجی پرست مردم ساده را می فریفتند که کی روش حرفه ای است و چنان و چنان.

در حالی که هیچ مربی حرفه ای در هیچ جای جهان اینچنین عمل نمی کرد و حداقل در کشور مورد قرارداد بیشتر حضور داشت و بیشتر به تعهد خود پایبند می بود.

سیستم کی روش دفاع مفرط بود و حاصل آن دو صعود به جام جهانی و یک برد اتفاقی در جام جهانی بود در کنار دو حذف شدن در جام ملت های آسیا و البته چند برد تکراری مقابل کره و ازبکستان و تیم های ضعیف تر که همان بردها مردم را فریفت.

درآمد این مربی بسیار بالا بود چون در قراردادش ثبت شده بود مالیات ندهد و با این شرط دریافتی اش در حد مربیان بزرگی چون یواخیم لو و دشان بود اما آنها کجا و کی روش کجا.

حالا باید ۸ سال عقب افتادگی با کی روش را با کدام مربی جبران کنیم. اصلا آیا جبران می شود.